środa, Wrzesień 20, 2017

Kupno kota – kilka rzeczy, o których warto wiedzieć

0

Każda osoba planująca kupno lub adopcję kota powinna pomyśleć o kilku bardzo ważnych rzeczach. Posiadanie zwierzęcia nie wiąże się tylko i wyłącznie z przyjemnościami i dobrą zabawą. Wraz z przyjęciem kota do rodziny właściciel bierze na siebie dużą odpowiedzialność. Opieka nad kotem nie jest czymś bardzo trudnym, niemniej należy zdawać sobie sprawę, z czym jest ona związana.

Zaprawy nasienne do zbóż – jak wybrać i kiedy stosować?

0

Choroby grzybowe powinno się zwalczać już w początkowym etapie wzrostu zieleni. Wystąpienie patogenów grzybowych (lub innych), czy szkodników w fazie kiełkowania, może opóźnić proces, znacznie obniżyć ilość „wschodów” a konsekwencji zmniejszyć plon. To główne powody, dla których stosuje się zaprawy nasienne.

Jak dbać o higienę jamy ustnej?

0

Prawidłowa higiena jamy ustnej jest niezbędna aby zachować zdrowy i piękny uśmiech. Zadbane zęby pozwolą nam utrzymać dobre samopoczucie i pewność siebie. Profilaktyka domowa powinna być wspomagana przez regularne wizyty u stomatologa. Dowiedz się, jak należy dbać o higienę jamy ustnej.

Przeprowadzka międzynarodowa do Niemiec. Czy warto i jak przewieźć meble?

0

W najbliższym czasie zamierzasz przeprowadzić się do Niemiec? A może interesuje cię inny kraj? W takim razie warto zabrać się za planowanie już teraz. Musimy jednocześnie zadać sobie jedno ważne pytanie – czy warto przewozić ze sobą meble?

Kuntz Wunderli – opis przeżyć

0

Kuntz Wunderli to główny bohater noweli z epoki pozytywizmu Marii Konopnickiej „Miłosierdzie gminy”. Kuntz to schorowany osiemdziesięciodwuletni tragarz. Całe jego ciało jest wyniszczone przez ciężką pracę jaką wykonywał podczas całego swojego życia oraz chorobę. Jest zgarbiony oraz chodzi nienaturalnie zgięty w pół. W poruszaniu nie pomagają mu jego załamujące się nogi oraz kolana. Podczas maszerowania musiał on podnosić je jak kije. Na jego cienkiej szyi chwieje się siwa głowa. Wunderli posiada jasnokościste łokcie oraz drżące ręce. Cała jego postać wygląda bardzo mizernie. Jedyne czym może się pochwalić to jego stan uzębienia, ponieważ zęby były bardzo zdrowe. Trudna sytuacja życiowa Kuntza sprawiła, że został on wystawiony na licytację, w której wygrywa osoba co zażąda za kandydata najmniejszej dopłaty od gminy. Podczas tej licytacji na jego wychudzone ciało został założony pożyczony kubrak oraz niebieska chustka, aby jego postać wygląda okazalej. Kuntz ma syna, lecz potomkowi brakuje środków na utrzymanie swojego ojca.

Gdy tylko Kuntz wyszedł zza drzwi bocznych na salę od razu pojawiły się obraźliwe komentarze skierowane w jego osobę. Mimo, że Wunderliemu w głębi duszy zrobiło się bardzo przykro to nadal się uśmiechał, pokazując cały czas swoje zdrowe zęby. Jednak Kuntz musiał także czuć się niekomfortowo, ponieważ wiedział, że stoi on w charakterze starca, nie mogącego pracować oraz, iż każdy kto przyszedł na licytację to patrzy na jego ręce, czy są zdolne do wykonywania pracy. Kiedy Kissling negatywnie ocenił możliwości Kuntza do pracy i zapytał się o wiek starca, Wunderli miło odpowiedział na zadane pytanie odejmując przy tym sobie parę lat oraz nazywając go „kochankiem”. Staruszek poczuł urazę. Nie dość, że same wyjście na środek sali w roli kandydata było frustracyjne, to jeszcze musiał kłamać odpowiadając na pogardliwe pytanie skierowane w jego stronę. Ale później musiał zaprezentować swoje największe słabości. Najpierw wymachiwał ręką po czym opadała ona jak złamana gałąź, a potem był zmuszony do marszu. Kuntz wielce się przestraszył, ponieważ wiedział, że jego nogi są jeszcze słabsze od rąk, ale nie chciał zawieść gminy i rozpaczliwie zaczął iść, a publiczność widząc to poczęła jeszcze głośniej się śmiać. Zakłopotany Wunderli idąc zauważył wśród widowni swojego syna. W tej chwili kości zaczęły mu się dygotać jakby na zimnie. Dopiero teraz doznał wielkiego przerażenia, ale także i zawstydzenia. Nie chciał, aby własny syn musiał go licytować. Przecież to ojciec powinien ratować swojego syna w razie niebezpieczeństwa. Staruszek poczuł teraz duże upokorzenie. Jednak wylicytowanie go przez syna to możliwość widzenia codziennie swojego wnuka oraz umarłby wśród swoich. Taka wizja przyszłości dawała mu nadzieję oraz przekonanie, że ten cały trud i cierpienie jakiego doznaje teraz nie pójdzie na marne.

Rozpoczęła się właściwa licytacja. Cena stopniowo się zmniejszała. Nagle cenę opuszczono, aż o piętnaście franków. Kuntz bardzo zaciekawił się takim obrotem sprawy. Starzec dowiedziawszy się, że jest to jego syn otwiera usta. Powróciło uczucie nadziei, ale i strachu. Udowodnił to westchnieniem do jęku podobnym. Nieoczekiwanie wnuczek zawołał dziadziusia. Kuntzowi mimo, że wnuka nie widzi, a tylko słyszy, robi się cieplej na sercu. Na jego twarzy pojawił się pełen smutku i żalu uśmiech. Gdy cena spadła do stu czterdziestu pięciu franków syn zaczął posuwać się w kierunku drzwi. Wunderli niespokojnie patrzy za nim, otwierając przy tym usta i wyciągając szyję, a lewa powieka zaczęła mu drgać nerwowo. W tym momencie Kuntz Wunderli poczuł się zmartwiony. Nie chce mu się wierzyć, że syn go teraz opuścił. Ta sytuacja musiała go bardzo zaboleć, bowiem przeżywał to wydarzenie jeszcze przez kilka najbliższych chwil przez co nie usłyszał pytania odnośnie założonej na jego ciele joppy. Przez okno zobaczył oddalającego się syna z wnuczkiem. Zmartwił się jeszcze bardziej, ponieważ jego powieka zaczęła drżeć silniej. Nadal nie mógł uwierzyć, że syn odwrócił się od jego. Doznał wielkiego zawodu i opuścił swoją głowę oraz trząsł ją w milczeniu. Pytanie zostało powtórzone, a adresat je usłyszał. Kuntz nie wiedział co odpowiedzieć. Zaczął się denerwować. Zdenerwowanie ukazywał za pomocą szybkiego mrugania swoimi czerwonymi oczami. Publiczność nie doczekawszy się odpowiedzi wzburzyła się i kazano zdjąć mu kurtkę. Ale z jego rękami rozpinanie guzików nie należy do łatwych rzeczy. Ręce zaczęły mu się trząść ze strachu i wstydu. Zaraz pokaże innym swoje nędzne piersi i wychudzone żebra. Czuł się upokorzony. Wszystkie kłamstwa wyszły na jaw. Zawstydzony i zgnębiony stoi przed publicznością w całej swej okazałości. Dopiero teraz można dokładnie przyjrzeć się jemu i jemu wyniszczonemu ciału. Sala kolejny raz wybucha śmiechem. Kuntz Wunderli doznaje jeszcze większego upokorzenia, gdy zostały wypowiedziane słowa „Ecce homo”, a ludzie jeszcze głośniej zaczęli się śmiać. Pojawiły się głosy, że teraz nikt go nie chce brać nawet za dwieście franków. Słysząc to, Kuntz zaczął drętwieć ze strachu. Obawiał się, że nikt nie zechce go wylicytować. Dziwiło go również dlaczego, aż tak dużo franków od gminy ludzie wymagają za niego. Starzec czuje wielki niepokój i coraz wyżej unosi swoje brwi. Gdy do sali przyszedł Probst Kuntz przeraził się wielce i począł poruszać się nerwowo. Wiedział on doskonale, że Hänzli, czyli człowiek, który kiedyś był w tym samym miejscu co Kuntz teraz, powiesił się u Probsta na strychu. Obleciał go wielki strach, dlatego staruszek się skurczył, a głowę schował w ramionach. Kuntz jest tak zawstydzony, że chce nawet uciec. Widocznie nie może wierzyć, że zaraz trafi do Probsta. Po wygranej licytacji Kuntz Wunderli załamany i ze wstydem, trzęsąc swą starą, siwą głową wychodzi z budynku i stoi w zaprzęgu obok psa. Wydawało mu się, że został pozbawiony natury ludzkiej.

Kuntz Wunderli to postać, która od początku budzi wielkie współczucie. Sytuacja w jakiej się znajduje jest nie do pozazdroszczenia. Cała licytacja, w której kandydatem był Kuntz Wunderli, wywołała u mnie negatywne emocje, ponieważ nigdy nie spotkałem się z takim okrucieństwem ludzi wobec własnego bliźniego.

WIEDZANET

Nowa szkoła

0

Współcześnie duży nacisk kładzie się na podmiotowe traktowanie uczniów, zaspokajanie ich potrzeb czy umożliwianie im odkrywania własnego potencjału. Istotnym wydaje się być fakt, że dialog to podstawowa forma komunikacji, która uczy nie tylko kompetencji społecznych, emocjonalnych ale również językowych. Wprowadza również nowe zagadnienia do mózgu człowieka.

„skoncentrowany na uczniu i jego potrzebach, opartym na idei konstruktywizmu, pedagogice dialogu.”
A. Przybył, Szkoła nie musi być nudna, a nauka nie musi boleć. Wywiad z Agnieszką Tomasik z inicjatywy Kreatywna Pedagogika, w: „Polonistyka” maj/czerwiec 2016, s. 20.

Rzeczywistość dwudziestego pierwszego wieku zmieniła oblicze wielu spraw związanych z edukacją. Era ponowoczesności to era związana z dynamiką. Zmiany, które następują są zmianami nie do opanowania, w stopniu większym niż kilkadziesiąt procent. Wszystkiego nie da się od razu wcielać w życie, nie da się wcielać w życie idei, które są zmienne od razu po ich wprowadzeniu, które ulegają przedawnieniu w chwili ich wprowadzenia. Dzieje się tak, ponieważ nowe idee są wcielane w życie dopiero po okresie co najmniej roku, kiedy to badania mogą zmieniać decyzje, poglądy czy zamiary, w zupełnie przeciwne temu, jakie były ten rok wcześniej. Chociaż historia mówi współcześnie o tym aby zapomnieć o przeszłości, to jednak znikniecie z map na ponad sto lat, państwa polskiego, cały czas rzutuje na całość narodu. Zapominamy, że sami możemy tworzyć to co nowe. Brak powielania może stać się realnym bytem polskiej edukacji. Wystarczy poddać w wątpliwość niektóre twierdzenia, a te z którymi się zgadzamy oblec we własne możliwości i własną tożsamość, która przecież kształtuje się wraz z wychowaniem w określonym duchu. Zmiany postaw czy całego systemu, kończącemu się na sięganiu po rzeczy z zachodniej granicy, czasami jest dobrym rozwiązaniem. Dialog wielce potrzebny dla rozwoju dziecka, człowieka, to rzecz wielce konstruktywna. Natomiast trudno mówić o dialogu jeśli są ustalone odgórne klucze odpowiedzi, jeżeli prowadzący nie umie powiązać tego co mówi wychowanek, z tym co sobie sam zaplanował.

MACHINAEDUKACYJNA

Na których kosmetykach nie warto oszczędzać?

0

Wydawanie pieniędzy na kosmetyki jest normalną kwestią dla wielu kobiet. Panie potrzebują zarówno upiększających kosmetyków przeznaczonych do makijażu, jak i tych pielęgnacyjnych, jak choćby kremy, odżywki. Wybór kosmetyków na rynku jest ogromny, pod każdym względem. Można wybrać odpowiedni dla siebie produkt pod względem składu, działania, a przede wszystkim pieniędzy. Oczywiście nie w każdym przypadku jest tak, że dobre są tylko te kosmetyki, które są drogie. Jednak warto mieć na uwadze, iż zazwyczaj za wysoką jakość należy odpowiednio zapłacić. Porządne kosmetyki zazwyczaj wykazują się skutecznością. Na niektóre kosmetyki nie warto żałować pieniędzy.

Grzybica pochwy – wszystko, co powinniście o niej wiedzieć

0

Grzybica pochwy to bardzo częsta przypadłość, atakująca kobiety. Szacuje się, że 75% pań doświadczyło jej objawów. Candida Albicans, a więc grzyb, który wywołuje chorobę, jest naturalnie obecny w ludzkim organizmie. W sprzyjających dla siebie warunkach rozwija się w pochwie, powodując infekcję.

O czym warto pamiętać przy uprawie ziemniaków

0

Najpopularniejszą roślinę okopową Polski – ziemniak, często uważa się za dobrze rosnącą na glebach słabych i mającą małe potrzeby nawozowe. Jednak takie traktowanie uprawianych roślin skutkuje złą jakością bulw, a plony są porównywalne do tych osiąganych przed Drugą Wojną Światową. Co zrobić, żeby uzyskać dobre gatunkowo warzywa?

Recykling makulatury – faktyczne korzyści czy moda na bycie eko?

0

Czy wiesz, jakie korzyści niesie ze sobą produkcja papieru z makulatury poddawanej recyklingowi? W powszechnej świadomości jedną korzyścią, jakiej doświadcza ziemia w związku z ponownym wykorzystaniem tego surowca, jest mniejsza wycinka drzew na tzw. papierówkę, czyli na przeznaczone do przerobu chemicznego drewno o stosunkowo niskiej jakości. Ta wizja przemawia do wyobraźni, bo przecież kto z nas nie lubi czasami przespacerować się po bujnym lesie, kogo interesuje wizja drzew upadających w akompaniamencie warczenia silnika pilarki. Natura to wspólna własność i wartość – a recykling makulatury ma na nią wpływ w wielu aspektach, nie tylko w tym najszerzej rozpoznawanym.